آنها ديگر نه قلبى دارند نه زبانى و نه مىتوانند كارى كنند كه موجب دورى از محضر حق المؤمنين شود . اعضا و جوارح با قيد حضور در خدمت معبود مقيّد و عقولشان از هول آن وجود اقدس متحيّر و واله شده ، عظمت ذات اقدسش آنها را از خويش غافل و رحمت كامله‌اش آنها را به خود مشغول داشته است ؛ كه عظمت و رحمت او هريك براى تملّك قلوب عارفان و مشغول نمودن عقول اهل مكاشفت كافى است . ايشان كسانى هستند كه اگر حاضر باشند ، شناخته نمىشوند و اگر غايب شوند ، گم‌شده نيستند ؛ نه آنكه نامشان را ندانى يا چهره‌هايشان را نشناسى ، نامشان معلوم و صورتهايشان موصوف است ، ولى اسرارشان با مولايشان مخفى است . تعجّب نكن كه مىگويم آنها را مىبينى ولى نمىشناسى كه آقاى آنها پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله كه در كمال و جلال سرآمد همگان بود ، نيز چنين بود و به همين سبب خداى عزّ و جلّ دربارهء او فرمود : « تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ » « 1 » وصيّت ما از مرگ و غسل ميّت طبق معمول بحث مىكنيم ؛ يعنى براى كسانى كه از مرگ غافلند و مرگ باعث نابودى و به‌هم خوردن انس آنها مىشود و آرامش آنها را در دنيا به‌هم مىزند . عاقل كسى است كه براى مرگ كاملا آماده بوده ، آنچه قرار است وصيّت كند ، خود انجام دهد ، زيرا اگر كسى در حقّ خود كوتاهى كند ، طبيعى است كه ديگران نيز در حقّ او كوتاهى خواهند كرد . كسى كه امور خود را به وصيّت احاله مىكند ، مانند بنده‌اى است كه مولايش او را به حضور پذيرفته و به او فرصت داده هرچه مىخواهد ، درخواست كند ، تا فورى برايش آماده سازد و هرچه مىتواند كار خوب انجام دهد ، تا به صورت

--> ( 1 ) . آنها را مىبينى كه در تو مىنگرند ، ولى نمىبينند ( سورهء اعراف ، آيهء 198 )